Rozwód – z orzeczeniem lub bez orzeczenia o winie

Podczas spraw rozwodowych kluczową kwestią jest decyzja o tym, czy rozwód ma mieć miejsce z orzekaniem o winie czy bez orzekania o winie. Sąd w wyroku rozwodowym orzeka także, czy i który z małżonków ponosi winę rozkładu pożycia, co wynika z artykułu 57 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Aby zaniechać orzekania o winie, potrzebna jest zgoda obu małżonków. Wyrok rozwodowy może zatem nastąpić bez orzekania o winie, z orzeczeniem winy jednego z małżonków lub z orzeczeniem winy obu stron. Należy jednak pamiętać o tym, że w sprawach rozwodowych nie ma stopniowania winy. Oznacza to, że sąd orzeka winę wspólną małżonków, nawet jeżeli wina jednego ze współmałżonków jest znaczna, a drugiego niewielka.

Więcej “Rozwód – z orzeczeniem lub bez orzeczenia o winie”

SMS-y i e- maile jako dowód podczas postępowania rozwodowego.

Wraz z rozwojem techniki, a w szczególności Internetu relacje międzyludzkie w dużej mierze przeniosły się do świata wirtualnego. W ostatnim czasie stało się głośno o sprawie rozwodowej pewnej Włoszki, która przyłapała swojego męża na nawiązywaniu dwuznacznych relacji z innymi kobietami za pośrednictwem portalu randkowego i postanowiła od niego odejść. Sprawa trafiła aż na wokandę Sądu Najwyższego, który uznał, że zachowanie męża można uznać za zdradę. Dlatego też w niniejszym artykule omówimy zagadnienie dopuszczania SMS-ów i wiadomości mailowych jako dowód w sprawie rozwodowej.

Więcej “SMS-y i e- maile jako dowód podczas postępowania rozwodowego.”

Podział majątku wspólnego po rozwodzie, gdy mąż zarabia więcej niż żona.

Z art. 43 § 1 KRO wynika zasada równości udziałów małżonków w majątku wspólnym. Odstępstwo od tej reguły, wskazane w art. 43 § 2 KRO, ma charakter wyjątku, co nakłada na żądającego ustalenia nierównych udziałów obowiązek wykazania, że zaistniały przesłanki objęte tym uregulowaniem. Przyjęte zostało w orzecznictwie i w piśmiennictwie prawniczym, że przesłanki ustalenia nierównych udziałów obejmujące istnienie ważnych powodów i przyczynienie się małżonków do powstania majątku wspólnego w różnym stopniu, muszą wystąpić łącznie. Relacje pomiędzy nimi wskazują na wzajemne powiązanie, w ramach którego, każda z tych przyczyn samodzielnie nie wypełnia podstawy ustalenia nierównych udziałów (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 października 1997 r., II CKN 348/97, z dnia 6 kwietnia 2005 r., III CK 469/04, z dnia 24 kwietnia2013 r., IV CSK 553/12, OSNC-ZD 2014, nr 2, poz. 24, z dnia 8 lutego 2018 r., II CNP 11/17). Ocena spełnienia tych przesłanek powinna opierać się na analizie okoliczności danej sprawy i obejmować całokształt postępowania małżonków w czasie trwania wspólności, w zakresie wykonywania ciążących na nich obowiązków względem rodziny, którą założyli.

Ważnymi powodami w rozumieniu art. 43 § 2 KRO są względy natury etycznej, które wskazują, że w konkretnych okolicznościach równość udziałów pozostawałaby w sprzeczności z zasadami współżycia społecznego. Chodzi zatem o takie okoliczności, które oceniane z punktu widzenia tych zasad sprzeciwiają się korzystaniu przez jednego z małżonków z części majątku wspólnego, do którego powstania nie przyczynił się. Uwzględnieniu podlega zawinione niepodejmowanie właściwych działań (lekceważenie) obowiązków względem rodziny, a nie wina w rozkładzie pożycia, która nie została objęta hipotezą art. 43 § 2 KRO; zawinienie to nie może przesądzać o nierównym udziale. Ocena jest dokonywana także w płaszczyźnie majątkowej, przy czym różnica w wysokości osiąganych przez małżonków dochodów nie może być wyrazem ważkich powodów. Omawiany przepis nie obejmuje bliższych wskazań co do przesłanek i zasięgu oddziaływania zasad współżycia społecznego, a zatem przyjęcie ich za podstawę rozstrzygnięcia należy do decyzji sądu orzekającego.

Nieprzyczynianie się do powstania wspólnego majątku na miarę swoich możliwości i sił w sposób rażący i uporczywy prowadzi do ziszczenia się drugiej z przesłanek ustalenia nierównych udziałów (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 grudnia 1968 r., III CRN 100/68, OSNC 1969, nr 11, poz. 205, z dnia 26 listopada 1973 r., III CRN 227/73, OSNC 1974, nr 11, poz. 189, z dnia 24 kwietnia 2013 r., IV CSK 553/12). Postanowienie Sądu Najwyższego – Izba Cywilna z dnia 11 stycznia 2019 r. V CSK 545/17

Zaspokojenie potrzeb rodziny

Zgodnie z art. 27 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (KRO), oboje małżonkowie obowiązani są, każdy według swych sił oraz możliwości zarobkowych i majątkowych, przyczyniać się do zaspokajania potrzeb rodziny, którą przez swój związek założyli. Zadośćuczynienie temu obowiązkowi może polegać także, w całości lub części, na osobistych staraniach o wychowanie dzieci i na pracy we wspólnym gospodarstwie domowym. Celem przewidzianego w art. 27 KRO obowiązku jest uzyskanie od obojga małżonków środków materialnych dla zapewnienia prawidłowego funkcjonowania rodziny jako całości oraz zaspokojenie uzasadnionych potrzeb jej poszczególnych członków przy zachowaniu zasady równej stopy życiowej. Małżonkowie mają obowiązek współdziałania w trakcie trwania małżeństwa, a jedną z form współdziałania jest obowiązek dostarczania środków w celu prawidłowego funkcjonowania rodziny.

Read More

Zadzwoń